WYJAŚNIENIE CZYNNIKA PATONEUROMECHANICZNEGO
W TWORZENIU SKOLIOZ

Przyczyna bocznych idiopatycznych skrzywień kręgosłupa może tkwić także, oprócz wcześniej poznanych, w zaburzeniu reaktywności podporowej i wtórnej patologicznej odpowiedzi tułowia, jako czynnościowej adaptacji kręgosłupa na powstałą asymetrię jednego lub wielu elementów łańcucha biokinematycznego.

Centrum tej reaktywności tkwi w obszarze miednicy, zaś neurologicznie sterowane jest przez Centralny Układ Nerwowy. Miednica oraz dolny odcinek kręgosłupa lędźwiowego jest najbardziej obciążonym odcinkiem ciała. Rozkład sił za pomocą dźwigni biodro-miednica-kręgosłup, musi być stale kontrolowany przez Centralny Układ Nerwowy.

Zaburzenie wzorca oraz wielokrotne powtarzanie patologicznego wzorca reaktywności podporowej przez stanie, chodzenie i bieganie utrwala go, czego konsekwencją jest zmiana wzorca napięciowo-ruchowego kręgosłupa - tworzy się nowy wzorzec patologiczny. Dodatkowo  powstają blokady stawowe zaburzające zakresy ruchomości kręgosłupa. Wtórną odpowiedzią zaburzenia reaktywności podporowej jest zaburzenie równowagi napięć mięśni stabilizujących kręgosłup.

Etapy rozwoju ruchowego dziecka od noworodka do nastolatka

Skolioza dotyczy nie tylko zmiany w obrębie kręgosłupa, lecz także w obszarze kończyn dolnych. Ma związek z chodzeniem i staniem na jednej nodze. Deficyt ruchów biodra jest przyczyną asymetrii obciążeń strony prawej i lewej w czasie chodzenia.

Testy stania na jednej nodze uwidaczniają brak stabilizacji miednicy, czego konsekwencją jest kompensacyjne wygięcie kręgosłupa. U osoby, u której występuje już skolioza wymiary wygięcia kręgosłupa są większe w staniu na jednej nodze niż na dwóch nogach. Jednocześnie miednica wychyla się bocznie w stosunku do osi głównej ciała, czego efektem jest powstanie przykurczy w biodrze.

Wnioski końcowe.

Czynnik etiologiczny tworzenia się skoliozy jest wciąż nieznany, co komplikuje proces jej leczenia, ale także proces diagnostyczny. Cały medyczny świat poszukuje przyczyny powstawania skoliozy idiopatycznej - ok. 85% wszystkich skolioz. Badania przeprowadzone w 1997 r. na 21 parach bliźniąt sugerują, że skolioza idiopatyczna jest chorobą genetyczną. Prof. Tomasz Karski twierdzi, że skolioza nie jest uwarunkowana genetycznie. Sugeruje, że skoliozy o kształcie litery "S" powstają z powodu przykurczu odwiedzeniowego prawego biodra. Terapeuci metody Schroth zauważają zaburzenia czynnika oddechowego. Terapeuci metody Yumeiho twierdzą, że przyczyną skoliozy jest nieprawidłowo ułożona miednica. Badania przeprowadzone na kurczakach wykazały, że często skoliozę powoduje u nich wycięcie szyszynki, co sugeruje rolę melatoniny w rozwoju tej choroby. Przyczyną skoliozy idiopatycznej są także nieprawidłowe napięcia mięśni przykręgosłupowych.

Wraz z założeniami wstępnymi dotyczącymi różnych przyczyn powstawania skoliozy powstają różne terapie, różne ćwiczenia, w konsekwencji różne efekty. Zakładam, że wraz z przyjęciem najbardziej prawdopodobnego czynnika etiologicznego terapie uzyskują wysoki czynnik poprawy skrzywienia.