NIEKTÓRE NEGATYWNE SKUTKI ZABIEGU OPERACYJNEGO
Pacjenci operowani na dyskopatię szybko (nie zawsze) wracają do zdrowia, gdyż usunięta masa dysku nie uciska dalej na korzeń, lecz przez interwencję chirurgiczną bezpowrotnie tracą właściwości amortyzacyjne dysku. Jednakże operacja nie usuwa zaburzeń ruchowych, które pierwotnie spowodowały uszkodzenie dysku oraz wywołały stan bólowy Pacjenta. I mimo tego, że Pacjent czuje się dobrze, to nie przeczuwa, że nieusunięte operacyjnie zaburzenia ruchu ponownie dadzą znać o sobie w przyszłości. Dane statystyczne mówią o tym, że przeszło 60 % Pacjentów ponownie poddaje się operacji. Kolejnym powodem, dla którego powinno się traktować operację jako ostateczny sposób leczenia dyskopatii jest pojawienie się objawów bólowych w odcinku szyjnym jako konsekwencja bagatelizowania biomechaniki dolnego odcinka kręgosłupa przez leczenie operacyjne.
Dodatkowo możliwe jest usunięcie dysku bez odczuwalnej poprawy pacjenta po operacji. Jeżeli jądro miażdżyste zlokalizowane jest naprzeciwko korzenia nerwowego bez ucisku na korzeń, czynność nerwu może zostać głęboko zaburzona . Substancje chemiczne jądra przenikają wówczas do nerwu i wywołują jego ostre podrażnienie. Na rezonansie magnetycznym może zostać uwidoczniona przepuklina z innego poziomu kręgosłupa. Wówczas neurochirurg usunie ten dysk, który wcale nie musi być źródłem i przyczyną bólu pacjenta.
Wskazania do zabiegu operacyjnego:
bezwzględne: objawy ubytkowe ze strony układu nerwowego np.: dysfunkcje ruchowe (opadanie stopy, niemożność stania na palcach lub piętach ), zatrzymanie lub nietrzymanie moczu lub stolca, bardzo silne bóle wymagające narkotycznych środków przeciwbólowych, powodujące zaburzenia snu,
względne: nieskuteczne i długo trwające leczenie manualne dolegliwości bólowych kręgosłupa z promieniowaniem do kończyn.
W USA wskazaniem do operacji jest występowanie 2 z 3 objawów mimo leczenia manualnego (podstawowego leczenia bólów kregosłupa w USA):
- Pacjent nie jest w stanie siedzieć dłużej niż 30 min. w okresie 2 miesięcy,
- nie może spać z bólu przez 1 miesiąc,
- nie jest w stanie wykonać żadnych czynności przez 2 miesiące.
Decyzję o leczeniu operacyjnym lekarz neurochirurg podejmuje najczęściej jedynie na podstawie rezonansu magnetycznego oraz przedłużającego się, rehabilitacyjnego leczenia niemanualnego. Operowani Pacjenci wielokrotnie nie mieli okazji wcześniej ze skorzystania z diagnozy oraz z leczenia manualnego. Prawdopodobnie, gdyby do tego doszło, większość tych osób, które poddało się zabiegowi, byłaby wyleczona metodą nieoperacyjną i uniknęłaby negatywnych konsekwencji pooperacyjnych.
