DLACZEGO SYSTEM NEUROLOGICZNO-ORTOPEDYCZNY (MANUALNY) JEST SKUTECZNY
Reprezentuję neurologiczno-ortopedyczny (manualny) i zarazem kompletny system leczenia kręgosłupa stworzony przez Cyriaxa, Maintland, Ackermana, Kalternborna (zaburzenia w obrębie stawów), Travel-Simmons (zaburzenia tkanki łącznej) oraz Shacklock, Butler (zaburzenia funkcjonowania nerwów), Mc Kenziego (zaburzenia dyskowe), Hanke (zaburzenia funkcji odruchowych) do leczenia trudnych i przewlekłych schorzeń kręgosłupa. Opiera się on na szczegółowej diagnozie biomechanicznej i neurologicznej odwracalnych dysfunkcji aparatu ruchu. System ten jest kompletny, gdyż źródła bólu Pacjenta należy dopatrywać się w zaburzeniach funkcjonowania tych czterech struktur: dysków, kręgów, tkanki łącznej i nerwów.
Kręgosłup należy do aparatu ruchu, zasadniczo jest jego częścią centralną. Zaburzenia objawowe kręgosłupa w pierwszej kolejności podlegają prawom biomechaniki (ruchu). Opis umieszczony poniżej ma pomóc Pacjentom w lepszym zrozumieniu związku pomiędzy zaburzeniami ruchowymi segmentów kręgosłupa a wystąpieniem odkręgosłupowych objawów bólowych.
Leczenie farmakologiczne oraz niemanualne leczenie rehabilitacyjne uniemożliwia zdiagnozowanie zaburzeń w funkcjonowaniu segmentów kręgosłupa, co jest główną przyczyną, kłopotliwego dla Pacjentów, przedłużania procesu leczenia bólu, kierowania Ich na operację przez lekarzy czy pojawiania się kolejnych epizodów bólowych w przyszłości.
To nie stan zapalny jest główną przyczyną bólu, a biomechaniczne zaburzenia powodujące wadliwy rozkład sił w obrębie samego dysku, które w wyniku jego uszkodzenia w kolejnym etapie, wywołują stan zapalny.
O ile leki usuną stan zapalny i zmniejszą dolegliwości w stanach niewielkiego uszkodzenia krążka (subiektywna poprawa objawów), o tyle nie przesuną mechanicznie dysku. Konsekwencja - przyczyna mechaniczna nie znika i da znać o sobie w przyszłości.
Niemanualne leczenie rehabilitacyjne ma na celu przerwanie zjawiska "błędnego koła" (tekst poniżej) i mimo tego, że należy do leczenia rehabilitacyjnego, nie jest nacelowane na zlikwidowanie indywidualnych zaburzeń ruchowych, a na zastosowaniu ćwiczeń uogólnionego systemu ruchowego, które wykonywane są w ten sam sposób u wszystkich Pacjentów.
Biorąc pod uwagę stan wiedzy na temat bólów odkręgosłupowych oraz wiele lat mojej pracy z Pacjentami bólowymi mogę stwierdzić, że właściwe leczenie bólu zaczyna się od dokładnej diagnozy funkcjonalnej (biomechanicznej) przeprowadzonej w gabinecie oraz od usunięcia blokad ruchowych powodujących wadliwy tor ruchu kręgów, a przez to nadmierne ściskanie i wypychanie krążka międzykręgowego.
Z tego powodu, że leczenie manualne jest wciąż dla wielu osób enigmatyczną forma terapii, proszę o uważną analizę tekstu zamieszczonego poniżej.
Wskazania do leczenia manualnego:
odwracalne dysfunkcje narządu ruchu: dyskopatie, lumbago, blokady stawowe, wady postawy: plecy okrągłe i plecy płaskie, hyperlordoza, skolioza, zespoły nadgarstka i ręki, biodra i kolana (np. coxartroza, stany po złamaniach, zwichnięciach i skręceniach), stawów skokowych i stopy. Schorzenia klatki piersiowej oraz zaburzenia oddychania (żeber), etc. Jest ważne, aby Pacjent był świadomy, że wiele objawów takich jak migreny, zawroty głowy, mrowienie i pieczenie w okolicy uda, rwanie w okolicy łydki, nadgarstka czy palców ręki często powodowane są chorobami kręgosłupa.
Przeciwwskazania do leczenia manualnego:
nowotwory i procesy martwicze w obrębie kości, ostre procesy zapalne, wczesne złamania, hypermobilność i niestabilność stawów, osteoporoza, ciąża, niedowłady pochodzenia centralnego, choroby psychiczne.
